രാജ്യത്തെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ആത്മഹത്യ വീണ്ടും കടുത്ത ആശങ്ക ഉയർത്തുന്നതിനിടെ ഞെട്ടിക്കുന്ന ഔദ്യോഗിക വിവരങ്ങൾ പുറത്ത്. അടുത്തിടെ ഐഐടി ബോംബെയിൽ രണ്ടാം വർഷ വിദ്യാർത്ഥിയായ സാഹിൽ വാക്കോഡെ ജീവനൊടുക്കിയ സംഭവവും, അതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ ജാതി വിവേചന ആരോപണങ്ങളും വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് വഴിവെച്ചിരുന്നു.ഇന്ത്യയിലെ 23 ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജികളിലായി (IIT) 2020-21 മുതൽ 2024-25 വരെയുള്ള അഞ്ച് അക്കാദമിക് വർഷങ്ങളിൽ 45 വിദ്യാർത്ഥികൾ ആത്മഹത്യ ചെയ്തതായാണ് ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
ഇതിൽ 28 പേർ (62 ശതമാനത്തിലധികം) പട്ടികജാതി (SC), പട്ടികവർഗ്ഗം (ST), മറ്റ് പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങൾ (OBC) എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള വിദ്യാർത്ഥികളാണ്.വിഭാഗം തിരിച്ചുള്ള കണക്കുകൾ
കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തിനിടെ മരണപ്പെട്ടവരുടെ വിഭാഗം തിരിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ:
* മറ്റ് പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങൾ (OBC): 12 പേർ
* പട്ടികജാതി (SC): 9 പേർ
* പട്ടികവർഗ്ഗം (ST): 7 പേർ
* ജനറൽ വിഭാഗം: 16 പേർ
* സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന വിഭാഗം (EWS): 1 ആൾ
പ്രതിവർഷ വർദ്ധനവും സ്ഥാപനങ്ങളും2023-24 വർഷത്തിലാണ് മരണസംഖ്യ കുത്തനെ ഉയർന്നത്. മുൻവർഷത്തെ 6 മരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഈ വർഷം ഇത് 16 ആയി ഉയർന്നു. 2024-25 കാലയളവിൽ മാത്രം 13 ആത്മഹത്യകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു (4 OBC, 3 ST, 2 SC, 4 ജനറൽ).
കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തിനിടെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആത്മഹത്യകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ക്യാമ്പസുകൾ:
* ഐഐടി ഹൈദരാബാദ്: 7 പേർ
* ഐഐടി ഖരഗ്പൂർ, ഐഐടി ഡൽഹി, ഐഐടി കാണ്പൂർ: 6 പേർ വീതം
* ഐഐടി മദ്രാസ്: 5 പേർ
* ഐഐടി വാരണാസി (BHU): 4 പേർ
പ്രധാന കാരണങ്ങൾ
* അക്കാദമിക് സമ്മർദ്ദവും മത്സരബുദ്ധിയും:
ഉയർന്ന പഠനനിലവാരവും കഠിനമായ റാങ്കിംഗ് പരീക്ഷകളും (Relative Grading) മൂലം ഗ്രേഡുകൾ, ഇൻ്റേൺഷിപ്പുകൾ, പ്ലേസ്മെന്റുകൾ എന്നിവയ്ക്കായി കടുത്ത മത്സരമാണ് നടക്കുന്നത്. കൂടാതെ, ആഗ്രഹിച്ച വിഷയത്തിന് പകരം റാങ്ക് അടിസ്ഥാനത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന കോഴ്സുകളിൽ പ്രവേശനം നേടേണ്ടി വരുന്നതും സമ്മർദ്ദം കൂട്ടുന്നു.
* സിസ്റ്റമിക് ജാതി വിവേചനം:
സംവരണത്തിലൂടെ പ്രവേശനം നേടിയവരാണെന്ന തരത്തിലുള്ള ‘മെറിറ്റ്’ വിവേചനവും, സഹപാഠികളിൽ നിന്നും അധ്യാപകരിൽ നിന്നും നേരിടുന്ന പരോക്ഷമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും ഒറ്റപ്പെടുത്തലുകളും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നു.
* പ്രതിനിധ്യക്കുറവ്:
ഐഐടികളിലെ ഫാക്കൽറ്റി തലത്തിൽ ഉയർന്ന പശ്ചാത്തലമുള്ളവർ കൂടുതലായതിനാൽ സംവരണ വിഭാഗക്കാർക്ക് തങ്ങളുടെ ആശങ്കകൾ തുറന്നുപറയാൻ തക്ക പ്രതിനിധ്യം കുറവാണ്.
* കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ:
പ്രവേശനം ലഭിക്കുന്നതോടെ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും നാടുകളിൽ നിന്നുമുണ്ടാകുന്ന വലിയ പ്രതീക്ഷകളുടെ ഭാരം താങ്ങാൻ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് സാധിക്കാതെ വരുന്നു.
* കൗൺസിലിംഗ് സൗകര്യങ്ങളുടെ പോരായ്മ:
കൗൺസിങ്ങിന് പോകുന്നത് നാണക്കേടായി കരുതുമെന്ന ഭയവും, വൈവിധ്യമാർന്ന പശ്ചാത്തലങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ള കൗൺസിലർമാരുടെ അഭാവവും മൂലം പലരും സഹായം തേടാൻ മടിക്കുന്നു.
റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത 45 ആത്മഹത്യകൾക്ക് പുറമെ, കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തിനിടെ നടന്ന എട്ട് അസ്വാഭാവിക മരണങ്ങളും (Unnatural Deaths) വേറെയായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, മരണപ്പെട്ട വിദ്യാർത്ഥികളുടെ കോഴ്സുകളോ, സംഭവത്തിലേക്ക് നയിച്ച കൃത്യമായ സാഹചര്യങ്ങളോ രേഖകളിൽ വ്യക്തമല്ല. അതിനാൽ ലഭ്യമായ ഈ പ്രാഥമിക വിവരങ്ങളുടെ മാത്രം അടിസ്ഥാനത്തിൽ മരണങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ച് അന്തിമ നിഗമനത്തിലെത്താൻ കഴിയില്ലെന്ന് രേഖകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
